NOTA INFORMATIVA

YA HEMOS SUBSANADO EL PROBLEMA DE LA LÍNEA TELEFÓNICA. VOLVEMOS A ESTAR A SU DISPOSICIÓN EN NUESTRO TELÉFONO: 𝟵𝟴𝟲 𝟰𝟵𝟳 𝟮𝟳𝟯. FELIZ 𝙋𝙐𝙀𝙉𝙏𝙀 𝘿𝙀𝙇 𝙋𝙄𝙇𝘼𝙍 A TOD@S.
𝗡𝗢𝗧𝗔 𝗜𝗡𝗙𝗢𝗥𝗠𝗔𝗧𝗜𝗩𝗔̲ Desde ayer, Martes 06/10/26, tenemos una avería en el teléfono de la Biblioteca. Si necesitan ponerse en contacto con nosotros, pueden hacerlo a través de nuestro correo electrónico 𝙗𝙞𝙗𝙡𝙞𝙤𝙩𝙚𝙘𝙖@𝙥𝙖𝙯𝙤𝙨𝙙𝙚𝙗𝙤𝙧𝙗𝙚𝙣.𝙜𝙖𝙡, o acercarse hasta la Biblioteca y les atenderemos personalmente. Recordarles que nuestro horario es: 𝗟𝘂𝗻𝗲𝘀, 𝗠𝗶𝗲́𝗿𝗰𝗼𝗹𝗲𝘀 𝘆 𝗩𝗶𝗲𝗿𝗻𝗲𝘀 𝗱𝗲 𝟭𝟬:𝟬𝟬 𝗮 𝟭𝟰:𝟬𝟬. 𝗠𝗮𝗿𝘁𝗲𝘀 𝘆 𝗝𝘂𝗲𝘃𝗲𝘀 𝗱𝗲 𝟭𝟲:𝟬𝟬 𝗮 𝟮𝟬:𝟬𝟬. En cuanto el problema de la línea esté solucionado, les avisaremos. Disculpen las molestias.

mércores, 16 de xaneiro de 2019

"O MEU LUGAR SOÑADO" accésit categoría C: 5º/6º de Primaria do "I CERTAME DE RELATO CURTO DE PAZOS DE BORBÉN"

Relato titulado "O meu lugar soñado" de Laura Martínez Costas - 11 anos - 6º de primaria.

Galardoado cun accésit na categoría C: 5º/6º de Primaria.

Fai moitísimos anos, nunha gran montaña do norte, vivía nunha cova un enorme fénix. Era enorme!! Tiña unhas enormes e longas ás, moi brillantes que eran de cor amarelas e vermellas. O seu pico era puntiagudo e de cor laranxa.

Un día, cando o fénix espertou saiu da cova e púxose a voar. Mentres voaba, viu un unicornio. Voou cara el, con toda rapidez. O unicornio viuno e botouse a correr. Cando estaba a piques de collelo, desapareceu entre unhas montañas.

Un ano despois, no chan da montaña construírase un fermoso pobo.

Un dia que o fénix baixara do alto da montaña, viu o pobo. Ao velo, intentou esconderse para uqe non o descubriran, pero unha persoa do pobo, que era cazador, viuno e avisou a todos os habitantes do pobo.

Decidiron ir a cazalo cando fora noitiña.

Cando chegou a hora, dirixíronse cara a montaña.

Un deles levaba unha radio que soaba con esta canción:

Vamos a cazar
a un animal matar.
Vamos a cazar
para poder descansar.
Cunha lanza, o mataremos
e así feliz descansaremos.

O fénix viunos vir e saiu da cova. Botouse a voar e dirixiuse onde desaparecera o unicornio.

Ao chegar ocurriu algo sorprendente!! Abriuse a montaña e el, moi despacito, traspasouna. Quedou abraiado ante esa fermosa paisaxe: verdes montañas, fermosas árbores froiteiras de distintas cores, unicornios cos seus cornos relucentes, pequenos gnomos, diminutas fadas que facían piruetas mentres voaban e sapos parlanchíns, simpáticos e alegres.

Era indescriptible! Nunca pensaba que podía existir un lugar tan marabilloso e desde ese día supo onde quería vivir.

Esperemos que nunca xamais o atopen os humanos.

Fin.

Premiados da categoría C: 5º e 6º de Primaria co Sr. Alcalde,
a Concelleira de Cultura e varios membros
do xurado do certame

1 comentario:

Grazas polo teu comentario e por compartir a túa experiencia.
A túa participación axúdanos a mellorar.

BUSCAR NO BLOG


gadgets para blogger