luns, 24 de decembro de 2012

Imos a polos 6000 visitantes

Ola amigos e amigas,

En BIBLIOPAZOS estamos moi contentos pola acollida que fixestes ao noso Blog.

Subímolo á rede de internet o día 27 de setembro deste ano e, en menos de 3 meses, o noso contador xa vai por 5185 visitas.

Queremos agradecer a visita de todos os que algunha vez fixestes CLIC nalgún dos enlaces do blog e entrastes no mesmo.

Tamén queremos agradecer os comentarios que recibimos e animarvos a que fagades moitos mais porque así saberemos aquilo que é do voso interese e o que non o é tanto. Coa vosa axuda intentaremos seguir publicando novas que vos interesan e que sexan do voso agrado.

Desde BIBLIOPAZOS queremos seguir voando pola rede para seguir chagando as vosas casas e intentar coas nosas novas mantervos informados de temas de lectura, servizos e actividades da biblioteca, ademáis de temas de novas tecnoloxías e das noticias do noso Concello. De vez en cuando imos subindo tamén outras cousa diferentes que cremos que poden ser de interese xeral e vos poden gostar e tamén para facervos pasar un rato agradable.

Por iso pedímos unha participación mais activa e queremos máis comentarios vosos. Así que animádevos e axudarnos a facer un blog moito mais interesante para todos.

Podedes facervos amigos do blog no apartado "Amigos de Bibliopazos" e recibir a nosa información día a día no teu e-mail suscribíndovos no enlace "As nosas novidades no teu Correo -Subscríbete-". Así que xa sabedes esperámos moitos amigos e as vosas subscricións nos próximos días.

Coa vosa axuda queremos chegar aos 6000 antes do fin de ano.

Axúdádenos a difundilo o máximo posible pola rede para conseguir máis visitantes e poder chegar a moita mais xente.

E non vos olvidedes de visitarnos nas nosas instalacións en Pazos nº 1 na antiga Casa do Concello. 

¡Contamos convosco!

Unha aperta e Feliz Nadal.

Recordar que estamos coa Campaña de captación de socios e ata o mes de febreiro todos aqeles que se fagan socios recibirán un pequeno agasallo da biblioteca. Se queres máis información clica no seguinte enlace.
 

Carta ás súas Maxestades de Oriente

Moi contentos se poñen os Reis Magos cando os nenos e nenas galegos lles escriben na lingua propia de Galicia. Para facilitarlles este labor a todos os cativos, a Rede de Dinamización Lingüística creou este modelo de carta que se enviou a 94 concellos petencentes a esta entidade e que, dende o web da Secretaría Xeral de Política Lingüística, se pon agora ao dispor dos restantes municipios da RDL e de todos os nenos e nenas de Galicia.


Descarga a túa carta facendo clic AQUÍ e envíallela aos Reis Magos canto antes. Non te esquezas.

FELIZ NADAL 

Fonte: http://www.xunta.es/linguagalega/carta_maxestades

Chrystyan Magic - LECTURA INFANTIL

Chrystyan Magic Atrapado na torre
Xoán Babarro/Ana María Fernández
Ilustracións de Marta Rivera Ferner

Col. Ler é Vivir. Serie Morada.
Everest Galicia. A Coruña, 2009
A partir de 10 anos

En Faronovo vive Chrystian e tamén Bosco, un ancián amigo dos rapaces e meigo, que ten un taller de monicreques. Como o rapaz tamén quere ser meigo sométeo á proba de atopar unha nova marioneta, Pindín, que acaba de facer e só se deixará atopar por aquel que a busque con ilusión e se deixe cativar polos saberes ocultos. Dille que está na Torre Vella, e nela terá que atopala el só na noite de san Xoán.

Alí, entre o medo e a escuridade do soto, ten que pasar probas terribles, porque o mago Malalín, un enorme pano negro con dous ollos, fai todo o posible para que fracase no seu intento e ata lle manda ao pirata Narilata, que converte os disfraces do baúl en soldados inmisericordes. Pero consegue saír airoso en compañía do coello Roger, que o mago convertera en ra, e coa marioneta Pin, dun metro de alto, que se move como unha persoa.

Recibe a axuda da Branca Señora, que é a dona das maxias, que lle envía a dúas Mans Apareadas e a unha sirena, Fadarnela, unha fermosa moza que obtén os seus poderes da auga do mar.

Esta libérao da cela na que o malvado encerrouno, aínda que logo ten que vencelo nun duelo que constitúe a súa proba decisiva para chegar a mago.

E aínda que Malalín adorméntao cos seus poderes, cando esperta atópase con Bosco e o amigo Ro, que o foron a rescatar. Todos os demais desapareceran.

Así, de volta na súa casa, leva un monicreque desgonzado e un amuleto brillante no que se reflicte o fermoso rostro da súa sirena
.

108 p. - 19x12 cm.
ISBN    978-84-403-1110-8


Cuento de Navidad - Canción de Navidad de Dickens



Cuento de Navidad. La historia del Sr. Scrooge, un hombre muy tacaño y huraño, que se transforma en Navidad en un hombre generoso y amigable gracias a tres espíritus.Un cuento para disfrutar en familia esta Navidad. 

Beatriz Montero cuenta el cuento clásico de Charles Dickens "Canción de Navidad". Emitido en televisión el 24 y 25 de diciembre de 2011 por "El Día TV", Tenerife, España.
 
 

Mas información sobre Beatriz Montero en:
 
Web: http://www.beatrizmontero.com
Blog: www.beamontero.blogspot.com
Twitter: @MonteroBea

Y más cuentos en el canal / More stories in her Channel:
http://www.youtube.com/user/BeatrizMontero 
Fuente: Beatriz Montero 

12 reglas para leer




Para ler mellor CLICA NA IMAXE


Dejanos  tu comentario
Haz Clic en el apartado "Sin comentarios" y déjanos el tuyo
Gracias por participar

domingo, 23 de decembro de 2012

O Apalpador en Redondela


O venres pasado presentouse na Biblioteca de Chapela (Redondela) o libro "A noite do Apalpador", do escritor e poeta Xurxo Valcárcel, con ilustracións de Pepe Carreiro, e que foi editado polo Concello de Redondela.

Xurxo Valcárcel durante a presentación
Os autores achegaron aos nenos a figura do Apalpador, nun acto presentado polo Concelleiro de Cultura José Alberto Pazos, no que os nenos, nenas, pais e nais, pasaron un rato agradable mentras coñecían ao protagonista do libro, unha personaxe clásica destas festas en Galicia.

Pepe Carreiro durante a súa exposición

Todos os asistentes foron obsequiados cun exemplar gratuíto do libro ilustrado que puideron levar para a súa casa adicado polos autores.






José Manuel con Pepe Carreiro


Eu tamén estiven alí e, por suposto, fun obsequiado tamén con varios exemplares para a Biblioteca de Pazos de Borbén, un deles cunha dedicación especial dos autores para os lectores da biblioteca.


Grazas ao Concello de Redondela, ao seu concelleiro de cultura pola súa atención coa nosa biblioteca e polo agasallo dos exemplares, e á encargada da Biblioteca de Chapela pola súa atención.

Imaxe da dedicatoria dos autores
Se queredes máis información sobre O APALPADOR fai clic AQUÍ. 

Agora só queda que os disfrutedes. Quedan a vosa disposición na Biblioteca. 

E non vos esquezades.

Estamos coa Campaña de captación de socios e ata o mes de febreiro todos aqeles que se fagan socios recibirán un pequeno agasallo da biblioteca.

Los 8 arbolitos de navidad mas originales

ARBOLITO CON LIBROS
ARBOLITO CON BICIS

ARBOLITO CON BOLSAS DE BASURA

ARBOLITO CON CARRITOS DE SUPERMERCADO

ARBOLITO CON BOTELLAS

ARBOLITO CON ALMOHADONES

ARBOLITO CON BOMBONES

Posted: 19 Dec 2012
Fuente: http://www.taringa.net/posts/imagenes/16044343/Los-8-arbolitos-de-navidad-mas-originales_.html


Historia de la Navidad IV (final)

San Nicolás - Papá Noél - Santa Claus

Papá Noél, que había sido obispo de Asia Menor en el siglo IV, santo en buena parte de Europa desde la Edad Media, y gnomo en Nueva York de mediado del siglo XIX, se vio forzado a viajar por medio mundo antes de poder encontrarse a mismo en la maravillosa imaginación de otros.

El proceso de metamorfosis que llevo al obispo Nicolás de Asia Menor al gordinflón barbudo vestido de rojo y blanco que le trae regalos a los niños, es tan o más fantástico y apasionante que su propia leyenda.

San Nicolas vestido de obispo.

San Nicolás nació alrededor del año 280 en Patara, una ciudad del antiguo distrito de Licia, en Asia Menor, en el sudoeste de la actual Turquía. Era hijo de una familia adinerada y gozó de una buena educación.

A la muerte de sus padres regaló todos sus bienes y se encamino hacia la vida religiosa, ingresando en el monasterio de Sión. Fue ordenado sacerdote a los 19 años por su tío, el arzobispo de Myra, al que muy pronto sustituyó en el cargo tras su deceso. Gran defensor de los dogmas católicos, falleció siendo arzobispo de Myra cerca del año 350. Fue llamado obispo de los niños, por su amor a los pequeños, y se hizo muy popular por su gran generosidad y amabilidad para con los mas necesitados y los niños, a quienes hizo beneficiarios de su fortuna personal. Su fama se extendió mas allá de las fronteras de su región y comenzó a ser protagonista de gran cantidad de leyendas, atribuyéndosele desde salidas nocturnas para repartir regalos entre quienes lo necesitaban, hasta milagros como el de calmar una tempestad y resucitar a un marinero egipcio.

De entre todos los relatos legendarios acerca de san Nicolás destacan dos historias: una, conocida como la de las tres hermanas, es la base sobre la que se construyó el mito que le convertirá en generoso repartidor de regalos; la otra llamada de los tres hermanos, le hizo acreedor al titulo de patrón protector de los niños.

La primera leyenda cuenta lo siguiente: En la ciudad de san Nicolás, Patara, había tres niñas que no se podían casar, ya que su padre estaba arruinado y no tenia dinero para sus dotes, razón por la cual el hombre había decidido venderlas a medida que alcanzaran la edad de ser desposadas. San Nicolás se enteró de esto y corrió a darle una bolsa llena de monedas de oro en secreto a la mayor, para su dote. Otro tanto sucedió con la segunda y la tercera a medida que llegaron a la edad matrimonial. Según la leyenda san Nicolás, para mantener el secreto, tiraba la bolsa con el oro a través de una ventana y la embocaba en uno de los calcetines que la niña en cuestión colgaba para que se secase en la chimenea. A la tercera de las niñas le reconocieron, con lo que se hizo famoso por ello.

En la segunda leyenda, la de los tres hermanos, san Nicolás, que iba de viaje, se detuvo en una posada a pernoctar y, mientras descansaba, soñó que se cometía un terrible crimen en esa hostería: tres hermanos muy jóvenes y ricos que estaba alojados ahí también, habían sido asesinados por el dueño con el fin de robarles sus pertenencias. Al despertar, san Nicolás, encaró al posadero y lo obligo a confesar su crimen, que no era el primero, había hecho lo mismo con otros clientes a los que había troceado y puesto en salmuera, para, finalmente, servirlos a sus clientes como salazón de cerdo. Los tres niños que todavía no habían sido troceados son resucitados por el santo.

Estas dos leyendas y muchas mas le dieron fama en Europa. Los vikingos lo adoptaron como santo patrono, y de ellos paso a Rusia donde se convirtió en santo nacional a principios del siglo X. Pero su fama se extendió cuando sus huesos fueron robados de Myra por unos marineros que lo llevaron a la ciudad italiana de Bari, y puesto en la Iglesia de san Esteban. Apenas llegado ya empezó a obrar milagros y su fama corrió como el viento por toda Europa.
Desde mediados del siglo XIII san Nicolás repartía los regalos y juguetes durante la noche del 5 al 6 de diciembre, pero tras la Contra Reforma católica (1545-1563), surgió otro personaje, Christkind, el niño Jesús, que repartía regalos en el día de Navidad. El avance de la tradición de los regalos del niño Jesús forzó a que san Nicolás pasara a entregar sus regalos el día 25.

La adorable misión de repartir regalos a los niños en Navidad fue adoptada por toda Europa, y el personaje encargado de hacerlo fue desarrollándose a partir de la figura básica del san Nicolás medieval mezclada con diferentes leyendas locales (como los gnomos, el padre invierno nórdico, la bruja buena italiana, y otros mas).

Así nacieron, por ejemplo, los legendarios Kolya (Rusia), Niklas (Austria y Suiza), Pezel-Nichol (Baviera), Semiklaus (Tirol), Svaty Mikulas (ex Checoslovaquia), Sinter Klaas (Holanda), Father Christmas o padre Navidad (Gran Bretaña), Santa Claus (EE.UU.), Père Noël o padre Navidad (Francia)... y otras muchas variantes del mismo mito básico.

Pero al gordinflón de barba blanca y vestido con un traje rojo ribeteado de blanco, que conduce por el aire un trineo de ocho renos transportando un saco lleno de juguetes, se lo debemos a las tradiciones holandesas y a los escritores y dibujantes de Nueva York, EE.UU..

La Tradición de san Nicolás arraigó de forma especialmente intensa en los Países Bajos a partir del siglo XIII. Se lo llego a nombrar santo protector de Ámsterdam.

Por aquellos días se lo representaba vestido con ornamentos eclesiásticos, con barba blanca, montando en un burro, y llevando un saco o cesta con regalos para los niños buenos y un manojo de varas para los desobedientes. Mas tarde, hacia el siglo XVII solía llegar en un barco que se llamaba Spanje (España), con un caballo blanco, siempre acompañado de su fiel sirviente moro Zwarte Piet (Pedro el Negro), un siempre sonriente personaje que lleva un saco lleno de golosinas que es lo suficientemente grande como para que, cuando se queda vacío, pueda meterse en el a todos los niños que se han portado mal durante el año y se los llevaba a España (un castigo horrible para la época, ya que estaban enemistados con España).

Esta tradición familiar de san Nicolás traspasó el Atlántico, en el siglo XVII, junto a los colonos holandeses que fueron a instalarse en la prometedora costa este de Norteamérica. Los holandeses fundaron Nueva Ámsterdam en la isla de Manhattan, que luego seria Nueva York. En este traspaso, Pedro en Negro se quedo en el continente, ya que desaparece de los festejos posteriores.

Washington Irving amante del folclore europeo, escribió su Historia de Nueva York en 1809, en la que describe la supuesta llegada del santo cada víspera de San Nicolás. Lo describe ya sin ropas de obispo y dejó de montar un caballo blanco para llegar en un corcel volador. Fue tan popular a raíz de este relato que todos, incluso los colonos ingleses, festejaron la celebración holandesa. El nombre fue derivando de san Nicolás, Sinterklaas o Sinter Klaas hasta acabar siendo pronunciado como Santa Claus por los angloparlantes. Había nacido un nuevo personaje, al que todavía le faltaba para convertirse en el actual gordo bonachón.

El siguiente paso en la transformación definitiva de san Nicolás en Santa Claus ocurrió el día 23 de diciembre de 1823, cuando apareció un poema en un diario de Nueva York, titulado Un relato sobre la visita de San Nicolás. Recién en 1862 se supo que lo había escrito Clement C. Moore, profesor de estudios bíblicos en Nueva York. En este poema se ensalzó el componente mágico del Nicolás de Irving y lo hizo más creíble. Cambio el trineo tirado por un caballo volador por uno tirado por renos. Lo describió como un tipo alegre, gordo y de pequeña estatura, asimilándolo a un gnomo. Y lo mas decisivo fue que Moore situó la llegada de Santa en la vigilia de Navidad, en lugar de suceder el 6 de diciembre. Gracias a este empuje, Washington Irving creo una sociedad literaria en honor al santo en 1835.

El Santa Claus de Thomas Nast
La imagen del gordo Santa Claus la detalló al máximo el dibujante Thomas Nast, que por Navidad publicó ilustraciones de Santa Claus en la revista Harper's de 1860 a 1880. Nast añadió detalles como su taller en el polo norte y su vigilancia sobre los niños buenos y malos de todo el mundo. Él le dio el color rojo y su vestuario de pieles. 

A fines del siglo XIX y principios del XX la costumbre del san Nicolás reinventado en Nueva York, se fue extendiendo por casi toda Europa. Fundo sus bases en Gran Bretaña como Father Christmas o Padre Navidad, y de ahí pasaría a Francia bajo el nombre de Père Noël o papa Navidad, del cual derivaría Papá Noél, como se lo conoce en España, Argentina y gran parte de América latina. En realidad no hizo mas que readaptarse a las antiguas costumbres de san Nicolás u otros repartidores de regalos.

Santa Claus de Habdon Sundblom
para Coca-Cola
Pero finalmente fué la Coca-Cola la que le dió su actual aspecto en 1931. Para la campaña publicitaria de la Navidad de este año, la Coca-Cola le encargo a Habdon Sundblom que remodelara el Santa Claus de Nast. Él creo un Santa Claus más alto, todavía más gordinflón, aunque más simpático, con un rostro bonachón, de ojos pícaros, chispeantes y amigables, con pelo cano y luenga barba y bigote, también blancos, sedosos y agradables. La vestimenta mantuvo los colores rojo y blanco, que son los de la compañía, pero su traje se hizo más lujoso y atractivo.

A la imaginación de todas esas personas se debe nuestro actual repartidor de regalos. En realidad no hizo mas que readaptarse a las antiguas costumbres de san Nicolás u otros repartidores de regalos, que se barajaban en los diferentes países del mundo. Actualmente se lo hace oriundo de Hveragerdi, según los islandeses, los noruegos dicen que vive en la ciudad de Drammen, mientras que los finlandeses (la mas aceptada) juran que e nació y vive en Rovaniemi, todas estas son localidades turística. Según los finlandeses hace siglos, un primitivo Santa Claus (que ellos llaman Julemand) vestido con pieles de reno, dejaba los regalos tallados en hueso o madera en la puerta de cada casa donde viviera un niño. Pero ahora ese gigante generoso vive, desde hace 400 años, en un monte cercano a la ciudad de Rovaniemi.

Todos sabemos que vive en el Polo Norte con muchos duendes que lo ayudan a fabricar todos los regalos que le piden los niños del mundo, y que reparte los regalos en un trineo volador tirado por los siete renos a los que llama Bailarín, Saltador, Zalamero, Bromista, Alegre y Veloz, todos ellos liderados por Reno el de la nariz roja, que fue él ultimo en integrarse al grupo. Otros dicen que son ocho y se llaman Doner y Cupid, que están cerca de Papá Noel, Blitzer y Comet, Vixen y Prancer, y por ultimo Dasher y Dancer.

Eso que se comenta que los regalos son dejados por los padres, es una terrible mentira que quise echar por tierra con esta biografía seria y concisa de Papá Noél o como a ustedes les guste llamarlo.

O TEU CORPO - Recomendación de LECTURA INFANTIL

O teu corpo
Michèle Longour
Ed. SM Xerme
De 6 a 12 anos
Sabes que hai debaixo da túa pel, para que serve o suor, como funciona o cerebro? Abre as ventás, desprega as lapelas e descobre os segredos do teu corpo.

Resumo

O corpo é unha extraordinaria máquina que cumpre múltiples funcións: pode moverse, descubrir o mundo, reproducirse... Se queres saber como funciona, ver que se esconde baixo a pel e aprender a coidar e protexer o teu organismo, este libro, cheo de divertidos debuxos, vaicho ensinar.

Así empeza

Todos somos diferentes. Porén, o noso corpo funciona do mesmo xeito. Cando comemos, corremos ou respiramos, ocorren cousas fascinantes dentro de nós!

A pel recobre todo o corpo como se fose unha envoltura. Pero é unha envoltura elástica que medra ao tempo ca nós. Ademais, protéxenos dos microbios, da calor e do frío

Ficha bibliográfica

Título: O teu corpo
Escritor: Michèle Longour
Ilustrador: Lucie Durbiano, Guillaume Decaux
Traductor: Lara Santos
Colección: O meu mundo
Editorial: SM Xerme, 2009
Nº páx.: 28
ISBN: 978-84-9854-114-4

Xénero: Informativo
Tema: Mundo Natural
Este libro trata de: Anatomía - Saúde - Anatomía humana

Fonte: SOL

Demostración sobre los riesgos de no cuidar nuestra privacidad en la red

Sabemos lo que estás haciendo
  • Una web recopila y ordena los estados públicos de Facebook y FourSquare
  • El creador, Callum Haywood, solo tiene 18 años

Callum Haywood, desarrollador de 18 años
Algo tan sencillo como cuatro columnas con una selección de los estados públicos de los usuarios de la red social Facebook y el servicio de localización FourSquare ha causado gran revuelo en la red. La primera aparece alguien que está pidiendo un despido a gritos. La segunda es para aquellos que tienen resaca. La siguiente para los que ponen públicamente que están consumiendo drogas. La última queda para aquellos, por el motivo que sea, han cambiado de número de teléfono y lo comunican, teóricamente, a sus contacto. La página, que en menos de dos días ya supera varios miles de seguidores, tiene la precaución de ocultar el número de teléfono.

Para seguir leyendo la noticia haz clic AQUÍ.

Fuente: El País - Tecnología 

Déjanos tu comentario
Haz Clic en el apartado "Sin comentarios" y danos tu opinión.
Gracias por participar.

sábado, 22 de decembro de 2012

OFERTA ACTIVIDADES FORMATIVAS 2013

O Concello de Pazos de Borbén, a través da Axencia de Emprego e Desenvolvemento Local (AEDL) e da Biblioteca Pública Municipal–Centro Antena (BIBLIOPAZOS), oferta para o próximo 2013 diversas Actividades e Cursos de FORMACIÓN dirixidos a toda a poboación en xeral maior de 16 anos.

Os cursos, que se impartirán a partir do próximo mes de xaneiro, iránse realizando a medida que se vaian formando grupos para cada un deles, requiríndose un mínimo de 10 persoas por grupo.

Estas actividades impartiránse na Aula Informática da Biblioteca Pública Municipal – Centro Antena, no Pavillón Polideportivo Municipal e diferentes locais culturais das parroquias.

Os cursos ofertados son os seguintes:

Clica na imaxe
  • MECANOGRAFÍA
  • INFORMÁTICA BÁSICA (Word/Excel 2003)
  • INTERNET E CORREO ELECTRÓNICO
  • POWERPOINT 2003
  • BUSCA DE EMPREGO ACTIVO
  • REDES SOCIAIS (Facebook, Twitter...)
  • MAQUILLAXE
  • BAILOTERAPIA
 Nas oficinas da AEDL se facilitará toda a información polo miúdo e tamén para realizar as inscricións, cuxas solicitudes deberán entregarse no rexistro do Concello.

As solicitudes de inscrición poden conseguirse nas oficinas da AEDL no Concello, no edificio da Biblioteca Pública Municipal - Centro Antena, e descargase desde internet na web do concello www.pazosdeborben.org e no Blog de BiblioPazos, ou facendo clic AQUÍ.

Para ampliar a información diríxirte a:

AXENCIA DE EMPREGO E DESENVOLVEMENTO LOCAL
CASA DO CONCELLO
Rúa Pazos nº 52
36841 Pazos de Borbén (Pontevedra)
Telf.: 986 498 934 / 986 497 035


Coñeces ao Apalpador?

O Apalpador consolida a súa presenza na nosa Rede
mércores 19 de decembro do 2012, por Fernando Sarasqueta

A Rede galega reborda estes días de mensaxes, informacións e reclamos de Nadal, pero non todas se refiren aos cada día máis atarefados e sobre-reflectidos Reis Magos ou Santa Claus.

Con cada ano que pasa, afiánzase, sen lugar a dúbidas, a nosa achega propia a estas festas: a figura de O Apalpador, un personaxe que non ten a axenda tan apertada coma os devanditos e que está a ser elixido por centos de cativas e cativos para escoitar os seus devezos e arelas para o novo ano. Ademais, contándose coa vantaxe de telo ben pretiño: en troques de vir da xeada Laponia, vén das montañas de O Courel. Na Internet, como dixemos, o seu recanto tamén se consolida. Sen ir máis lonxe, vimos de descubrir, a través do blog Falando enténdese a xente, un espazo de seu, opalpador.tk, moi ben deseñado por A Webeira, e que resume boa parte do que estamos a contar, como un sitio máis ou menos oficial da figura do carboeiro da montaña de Lugo.


Esta web inclúe, entre outras cousas, a canción e máis o vídeo de O Apalpador e foi posta en marcha para promover no mundo a súa figura, responder tódalas respostas posíbeis e, ademais, abrirnos as portas cara a outros sitios web onde tamén se fala del.

E para resolver calquera dúbida sobre a súa existencia e dispoñibilidade, amais de para estender a súa presenza nos nosos computadores, dende a web da marca O Visio están a lanzar material descargábel sobre O Apalpador, reivindicando a figura do carboeiro galego e, xa que se trata dun punto en liña de distribución de prendas cen por cen galegas, o axeitado da súa feitura externa e bo tino do carboeiro á hora de vestirse (con cores verde/marrón que lle acaen mellor á nosa terra cás vermellas e brancas do Nadal máis estendido polos medios e as grandes marcas). Ao fío disto, O Visio fornece figuriñas virtuais para empregarmos como mellor nos conveña, descargábeis tamén en forma vectorial para os nosos traballos de deseño.

Pero hai máis. Dende o Portal da Lingua cóntasenos que o xornal dixital Galicia Confidencial puxo en marcha unha campaña de promoción para lectoras e lectores que consiste en agasallalas/os cun boneco de O Apalpador, feito por Rumboia Xoguetes, de formalizaren unha subscrición ao xornal.

A maiores, tamén hai vídeos en YouTube, como por exemplo a achega audiovisual (e pictórica) feita pola rapazada do CEIP da Nosa Señora de Xuvencos de Boborás (Ourense), na que se nos conta a historia do carboeiro. Asemade, dende o CEIP Coirón Dena de Meaño, chéganos estoutro vídeo sobre as andainas do devandito habitante das montañas galegas. Por outra banda, e seguindo cos importantes traballos levados a cabo dende os centros de ensino, salientar a achega feita dende o CEIP Víctor Sáenz de Mazaricos, na que se nos convida a enviarlle unha carta ao carboeiro do Courel.

 Vídeo coa historia do Apalpador

BUSCAR NO BLOG


gadgets para blogger