Un bo día, na fábrica onde se creaban os doces máis ricos do mundo, naceu un carameliño sen cor e sen sabor. Aínda que era diferente a todos, isto permitiulle descubrir valores como a amizade, o compañerismo, a solidariedade e a igualdade.
Uno de los descubrimientos más revolucionarios y recientes de la neurociencia a propósito del aprendizaje es que, independientemente de la edad, nunca es tarde para aprender, y que ese aprendizaje influye profundamente en la configuración anatómica de nuestro cerebro. Aprender cosas nuevas, ejercitar nuestras capacidades cognitivas, nos cambia de un modo observable incluso en períodos de corta duración.
Hasta hace poco, pues, se consideraba que los 20 años era más o menos la edad en la que nuestro cerebro establecía conexiones neuronales más o menos fijas. Pero esto no parece ser así. Nuestro cerebro, si así lo queremos, puede cambiar hasta edades muy avanzadas.
Por ejemplo, practicar malabares durante tres meses produce un incremento de la sustancia gris de ambos hemisferios cerebrales, en la región temporal media y en el surco intraparietal posterior izquierdo (áreas asociadas al procesamiento y retención de información visual compleja del movimiento), aunque los practicantes ya sean adultos.
Incluso algo tan comúnmente considerado propio de edades infantiles como es la capacidad de aprender idiomas nuevos, sigue modificando la morfología cerebral en edades provectas, tal y como explica Maria Kunnikova en ¿Cómo pensar como Sherlock Holmes?:
A un grupo de adultos que asistieron a un curso intensivo de nueve meses de chino moderno, se les reorganizó progresivamente la sustancia blanca cerebral (según mediciones mensuales) en las áreas del lenguaje del hemisferio izquierdo y en las correspondientes del derecho, así como en el genu (extremo anterior) del cuerpo calloso, la red de fibras neuronales que conecta los dos hemisferios.
O popular xestor de contidos WordPress vén de estrear a súa versión 3.6, que xa está dispoñible en galego, e que supón unha interesante actualización para esta potente plataforma, que entre as súas novidades incorpora un novo tema predeterminado (Twenty Thirteen, que pon o foto no contido cun deseño colorido e dunha única columna), autogardado e bloqueo de entradas (cada 15 segundos garda as entradas que esteamos a redactar para non perder nada, frecuencia que reducirase ata os 2 minutos se detecta pouca actividade no ordenador), un reprodutor multimedia HTML integrado para poder incrustar audio e vídeo sen depender de servizos externos e un menú de edición máis doado de entender e usar. Tamén mellora a integración con Spotify, Rdio e SoundCloud.
A nova versión de WordPress tamén mellor os formatos de entrada, as revisións, o modo sen distraccións a pantalla completa e o fluxo editorial. É posible descargar WordPress 3.6 dende a súa páxina web, aínda que os usuarios que conten cunha versión anterior de WordPress poderán aplicar a actualización directamente dende o seu panel de control.
Twenty Thirteen é o novo tema predeterminado de WordPress
Os Tikis-Mikis eran uns seres dunha época anterior, chamábanlles así porque pasaban todo o día protestando, como se todo lles molestase e os demais animais non se atrevían a falar con eles. Cambiarían de actitude algún día?... Con este conto pódense traballar as emocións, autoestima, empatía, integración e traballo en equipo, permitindo aos máis pequenos adoptar unha actitude positiva ante a vida. Ademais da historia, as nenas e os nenos teñen a posibilidade de relacionar palabras en dous idiomas e deixar voar a súa imaxinación creando os seus propios debuxos.
Si leemos Los viajes de Gulliver, una novela de aventuras con gran carga satírica escrita en 1726 por Jonathan Swift, descubriremos un detalle científico totalmente inesperado para la época en la que fue concebida la obra.
Y es que, según escribió Swift, los astrónomos de Liliput, esa civilización de diminutas personas, sabían que alrededor de Marte orbitaban dos satélites más pequeños que se regían por las mismas leyes gravitatorias que los demás cuerpos celestes.
Esta afirmación era considerada, en su tiempo, un disparate más como otros tantos que fueron alumbrados por la fértil imaginación de Swift. Sin embargo, más de un siglo después se descubrió que los astrónomos de Liliput tenían razón, tal y como lo escribe Ana Andreu Baquero en su libro Lo que Robinson Crusoe le contó a Lolita:
Lo asombroso de esta afirmación radica en el hecho de que Swift escribió la novela ciento cincuenta años antes de que se descubrieran los dos satélites del planeta rojo. Por si esto fuera poco, las medidas y el período orbital presentados en la obra coinciden casi exactamente con las reales.
Esta predicción tuvo mucho de coincidencia. No obstante, en honor a ella, el astrónomo que descubrió los cráteres del satélite Deimos decidió bautizar a uno de ellos con el nombre del autor de Los viajes de Gulliver.
Por cierto, otro cráter cuyo nombre tiene una gran historia detrás es el lunar Kovalévskaya. Sofia Kovalévskaya fue primera mujer que consiguió una plaza de profesora universitaria en Europa (1881).
¡Pedalea con Gerardo y con sus compañeros!
¡Anímate!
En los siguientes enlaces puedes obtener más información sobre anteriores ediciones de DisCamino, vídeos y tráilers sobre el documental de la película “El desorden de los sentidos”:
Hemos preparado una relación de programas de software libre y software gratis, todos estos programas pueden ser usados gratuítamente. Os hemos recopilado aplicaciones muy comunes para temas diarios, navegar por internet, ofimática, editores gráficos, etc.
En esta breve guía hemos recopilado 35 aplicaciones que nos ayudarán en el día a día, 21 son software libre y 14 sofware gratuíto, ambos conceptos permiten al usuario descargarse el programa y usarlo, sin tener que pagar ninguna cantidad. En el mismo documento también te mostramos las diferencias entre ambas calificaciones.
Tratamos ben ás nosas mascotas? Tamén cando nos molestan? Esta historia trata en profundidade o abandono dos animais pero dun xeito sinxelo para que os rapaces a entendan. Non xulga senón que amosa actitudes positivas baseadas no amor e o respecto aos animais.
Cando comezaron as vacacións, Ana estaba moi ilusionada porque ía poder xogar moito máis coas súas bonecas, pero non pasara unha semana e xa estaba aburrida. Para que se decate de que pode facer moitas cousas ao non ter que ir ao colexio, a mai cóntalle unha historia: despois de recoller o seu cuarto, Kofu aproveita as vacacións para ir á piscina, xogar ao fútbol ou patinar, mentres que o seu amigo Luisiño pasa as tardes no parque e xa se aburre de facer sempre o mesmo. Ata que Kofu o convence de que vaia con el e aproveite o lecer para divertirse de moitas maneiras. Entón Ana comprendeu que podía facer moitas cousas no verán e pasalo moi ben.
As ilustracións do álbum en técnica figurativa buscan a comunicación directa co lectorado. A edición incorpora, ademais, actividades lúdicas de comprensión do texto.
Con millones y millones de usuarios en todo el mundo, Facebook se ha convertido en objeto de estudio universitario. Investigadores académicos desarrollan diversas aproximaciones para desentrañar la relación entre la propia red social y sus usuarios. Entre los últimos informes, destaca el elaborado en la Universidad de Colorado Denver (Estados Unidos), que pone de relieve que la eliminación de un 'amigo' en Facebook tiene repercusiones en la vida real de las dos personas afectadas por esta medida. El estudio se basa en una encuesta realizada a través de otra red social, Twitter, y el resultado apunta a que el 40% de las personas que dan de baja a una persona de su lista de amigos en su perfil de Facebook intenta evitar a esa persona en la vida real. Y las mujeres son más propensas a evitar el contacto futuro que los hombres.
Christopher Sibona, autor de esta investigación, ya realizó en 2010 un estudio sobre los motivos que llevan a los usuarios de Facebook a eliminar 'amigos': afirmaciones radicales sobre política y religión, comentarios racistas o sexistas, aburridos post sobre la vida diaria. Sibona señala, además, que el ostracismo en la red social puede ser visto como una forma de exclusión social por la persona 'eliminada', por lo que puede tener repercusiones psicológicas.
Kofu, o neno de chocolate, xoga todas as tardes no parque cos seus amigos Luisiño e o can Pipu. Pero cando chega o verán Luisiño vai moi lonxe de vacacións e non pode levar a Pipu, que queda así só. Pero non abandonado, porque volve ao parque como cada día e como Luisiño non aparece nin está na casa, lévao Kofu para a súa casa, onde el a súa mai o coidaron moi ben. Cando regresou Luisiño, Pipu púxose moi contento e o rapaz chorou de alegría polo reencontro. Así, grazas á amizade de Kofu, o can estivera moi ben coidado.
As ilustracións do álbum en técnica figurativa buscan a comunicación directa co lectorado. A edición incorpora, ademais, actividades lúdicas de comprensión do texto.
¡Pedalea con Gerardo y con sus compañeros! ¡Anímate!
Javier Pitillas nos cuenta quienes serán los nuevos compañeros de este año: "Y llegamos al 2013 y, por supuesto, tenemos ya un nuevo proyecto entre manos. En esta ocasión es triple, puesto que serán Maxi, Angelito y Nico, otros buenos amigos nuestros, paralíticos cerebrales todos, los que nos honrarán con su compañía. De entre ellos Maxi es el que va a emprender la aventura más exigente ya que, en la que será su primera incursión en el Camino, que no la última como él dice, pedalearemos en la Copilot los casi 400 km que separan la Ermita de la Virgen del Puente, punto medio del Camino Francés en España, de la meta sita en Santiago de Compostela. Con Gerardo haremos en solitario una ruta a su nivel, ya que los compañeros de este año no pueden seguir su ritmo de pedaleo y a él le gusta sentir a tope la fuerza y el cansancio. Una vez finalizada empalmará con la de Maxi desde Sahagún (medio camino francés como prudente debut)."
Si deseas seguir este evento entra en los siguientes enlaces:
Álbum que presenta a un rapaz que nondá pegado non sono, como cada noite, logo de que vos paislle lean unconto. E decide pensar na pregunta que semprelle fan ás amigas dá avoa non parque: que quere ser de maior?
Cavila naescuridade dá cama e axiña ou ten claro: quere ser como seupai. Sería xenial, poisdéitaseá hora que llepeta, ainda que madruga mais e sempre con presa; émoiforte, ainda que en ocasións sería preferible non ou ser...; sabe arranxar todo, pero por iso remata ou dia canso.
En resumo, que a vantaxe de ser maioré que sempre se pode facer ou que a un llepete, senter que pedir permiso. Aínda que tamén ten cousas non tan boas... Por isocandollevolvan preguntar responderá que de maiorquere ser... pequeno. Porque nonhai nada mellor que ser un mesmo.
A edición incorpora, ademais, actividades lúdicas de comprensión do texto.
2. En la antigüedad los japoneses pensaban que los terremotos eran ocasionados por arañas gigantes.
3. Hace un billón de años los días duraban 18 horas
4. Si pusiéramos una al lado de la otra todas las muñecas que se vendieron desde su creación hasta la actualidad daríamos dos vueltas al mundo
5. Si estornudas tu corazón se detiene un 1 milisegundo. Si aguantas el estornudo se te podría romper una costilla desgarrar la carótida o sufrir daños cerebrales
6. Una gota de petróleo es capaz de convertir 25 litros de agua en no .
7. En Alemania del siglo XVIII, la sangre menstrual de las mujeres se añadía como afrodisíaco en comidas y bebidas
8. Microsoft gasta más atendiendo llamadas de sus usuarios con problemas que produciendo sus programas.
9. El más rápido en el acto sexual El chimpancé (Pan trogloditas). Realiza el acto sexual en 3 segundos. Le sigue el ratón con 5 segundos.
10. Los testículos de un hombre fabrican 10 millones de nuevas células de esperma cada día - suficiente para repoblar todo el planeta en sólo 6 meses!
11. El olor más desagradable al que han llegado los expertos, el cual fue algo difícil de encontrar debido a que hay Millones de Olores en el Planeta, es el que genera el mercaptano, se trata de un compuesto sulfurado que genera la Materia que se encuentra en Descomposición, y que en estado puro emite un tufo que puede hacernos sentirnos enfermos, se ha llegado a comparar con un huevo podrido.
12. En el fondo del mar hay un pez que tiene los dientes tan grandes que no puede cerrar la boca
13. Si por alguna razón el sol dejara de emitir luz, en la tierra tardaríamos 8 minutos en darnos cuenta de esto
14. La imagen más reconocida a nivel mundial, es la imagen del CHÉ GUEVARA, con su sombrerito con estrella, mirando hacia el horizonte.
15. Las hormigas no duermen.
16. Una persona morirá más rápido por no dormir que por no comer, el hombre solo puede aguantar 10 días sin sueño, y puede estar varias semanas sin comer.
17. El ojo del avestruz es más grande que su cerebro.
18. 100 tazas de café tomadas en un lapso de cuatro horas técnicamente pueden causar la muerte.
19. El pis de gato se ve a la luz ultravioleta
20. Einstein en su niñez no hablaba fluidamente y sus padres pensaban que era un retrasado.
21. El chocolate contiene phenylethylamine (PEA) sustancia natural que es la que estimula en el cuerpo la acción de enamorarse.
22. En la ciudad de Los Ángeles hay más automóviles que gente.
23. Cuando un niño termina la educación primaria ha visto en su corta vida 8.000 asesinatos y 10.000 actos de violencia en la televisión.
24. El 70% de los norteamericanos no creen que el hombre haya llegado a la Luna.
25. En 1980 en un hospital de Las Vegas se suspendieron a varios trabajadores por apostar a qué hora iban a morir los pacientes.
26. Cada vez que Beethoven se sentaba a escribir música, se ponía agua fría sobre la cabeza.
27. Sólo existen tres animales con lengua azul: el perro Chow Chow, el lagarto lengua-azul y el oso negro.
28. La gente rubia tiene más pelo que la gente de pelo oscuro.
29. Un estornudo viaja en tu boca a más de 100 Km/hr, y una persona no puede mantener los parpados abiertos mientras estornuda.
30. Cada mes que comienza en Domingo tiene un Viernes 13 y cada mes q comienza en Jueves tiene un Martes 13.
¡Pedalea con Gerardo y con sus compañeros!
¡Anímate!
En 2009, Gerardo hizo su primer Camino de Santiago pedaleando sobre una Copilot cumpliéndose así su sueño. Al llegar al Obradoiro le dijo a su compañero Javier Pitillas, “Busca más personas con problemas como yo para hacer el Camino muchos años”. Nacía así, DisCamino. Desde ese primer año han sido otros tres los Caminos realizados.
El año 2010 en compañía de Juan Sebastián, joven colombiano aquejado de parálisis cerebral.
En 2011 acompañados por Roberto, un amigo sordo-ciego de Burgos.
El año pasado, 2012, pedalearon de nuevo desde Roncesvalles a Santiago, esta vez en compañía de Antonio, niño cordobés de 13 años también aquejado de una parálisis cerebral.
Este año los acompañantes serán Maxi, Angelito y Nico, unos buenos amigos, con parálisis cerebral.
Si deseas seguir este evento entra en los siguientes enlaces: