luns, 21 de xaneiro de 2013

Usted puede sanar su vida - LECTURA ADULTOS

USTED PUEDE SANAR SU VIDA
Ediciones Urano, 2003
Autoayuda y desarrollo personal

Sinopsis

El mensaje de Louise L. Hay es muy sencillo y básicamente se puede formular en pocas palabras. De hecho, a la autora le basta una de las páginas iniciales de esta obra para presentarnos lo esencial de su pensamiento. Para él lo importante es que lleguemos a comprender que lo que pensamos de nosotros mismos puede llegar a ser verdad para nosotros, que todos somos responsables en un cien por ciento de todo lo que nos sucede, lo mejor y lo peor. Porque cada cosa que pensamos está creando nuestro futuro, es decir, cada uno de nosotros crea sus experiencias con lo que piensa y siente. Y esto nos abre enormes posibilidades de cambio porque en nuestras mentes los únicos que pensamos somos nosotros. Cuando creamos paz, armonía y equilibrio en nuestras mentes, los encontramos en nuestras vidas.

A partir de estos principios, Louise L. Hay nos sugiere una forma de vivir que tendrá como resultado una mayor autoestima, una convivencia en paz con nosotros mismos y los demás y la posibilidad de conseguir lo que queremos para nuestras vidas.

Nº de páginas: 230
Lengua: ESPAÑOL
ISBN: 84-86344-65-4

HAZTE SOCIO DE LA BIBLIOTECA Y LLÉVALO PARA LEER EN TU CASA

¿Cómo era la 'blogosfera' en el siglo XVIII si ni siquiera existía Internet?


Como ya empezamos a intuir en Tecnologías que generaron tanto entusiasmo como el que hoy genera Internet , Internet no es algo tan nuevo y revolucionario como creemos, al menos a nivel conceptual. Hasta el punto de que podríamos afirmar que en los siglos XVII y XVIII empezó a nacer una dinámica blogosfera, la República de las Letras.

En aquella época, por primera vez, si aparecía un libro interesante, enseguida se vendía hasta su último ejemplar. Y entonces no tardaba en reimprimirse y en traducirse a varios idiomas, lo que llevaba aparejado que cientos de personas generaran comentarios en panfletos, correspondencia y libros adicionales, tal y como sucede hoy en día en un blog.

¿Y el correo electrónico? Obviamente no existía la inmediatez actual, pero pensadores como Locke oNewton se enviaron decenas de miles de cartas. Voltaire escribió nada menos que 18.000 cartas. Todo iba más lento, pero había gente que se comunicaba en la distancia de una forma que recuerda poderosamente al correo electrónico, a Twitter o a los comentarios de los blogs.

Todo iba lento, sí, pero, tal y como explica el psicólogo cognitivo Steven Pinker en su libro Los ángeles que llevamos dentro:
"aunque todo sucedía con la suficiente rapidez como para que fuera posible lanzar ideas, criticarlas, amalgamarlas, perfeccionarlas y llamar con ellas la atención de las personas en el poder. Un ejemplo demostrativo es “De los delitos y las penas”, de Beccaria, que causó sensación de inmediato y supuso un gran impulso para conseguir la abolición de los castigos en toda Europa."
Si queréis leer más ejemplos de cómo las novelas y los comentarios al margen que suscitaban consiguieron transformar el mundo, ampliando los círculos de empatía de la sociedad, os recomiendo leer la serie de artículos De cómo las novelas han salvado el mundo: abolición de la esclavitud, malos tratos, sufrimiento ajeno y otras tragedias .

Esta blogosfera victoriana consiguió cambios en nada desdeñables si los comparamos con los cambios que provoca la blogosfera contemporánea, lo que puso en evidencia lo importante que es compartir las ideas, evitar el hermetismo, unirse a grandes comunidades.

En ese sentido, las ciudades modernas funcionan como blogosferas analógicas, porque reúnen una masa crítica de mentes diversas, incluso las mentes más disidentes o inconformistas, que pueden refugiarse en pequeños nichos sociales. Tal vez la blogosfera analógica más importante de la época fue Ámsterdam.


Si queréis conocer mis impresiones sobre Ámsterdam, podéis leerlas aquí , pero dejando aparte mis manías, lo cierto es que Ámsterdam, durante la Edad de Oro holandesa del siglo XVII, llegó a ser uno de los puertos más bulliciosos del mundo. Por allí entraban toda clase de bienes, ideas, dinero y personas, tal y como sigue explicando Steven Pinker: 
"Allí tenían cabida católicos, anabaptistas, protestantes de diversas confesiones y judíos cuyos antepasados habían sido expulsados de Portugal. Albergaba numerosas editoriales con una actividad dinámica y eficiente al imprimir libros polémicos y exportarlos a países donde habían sido prohibidos. Un amsterdamés, Spinoza, sometió la Biblia a un análisis literario y elaboró una teoría que no dejaba margen para un Dios animado. En 1656 fue excomulgado por su comunidad judía, cuyos miembros, con el recuerdo de la Inquisición todavía fresco, tenían miedo de causar problemas entre los cristianos de alrededor. Para Spinoza no fue ninguna tragedia, como habría podido serlo si hubiera vivido en un pueblo aislado, pues simplemente se mudó a otro barrio y de ahí a otra ciudad holandesa tolerante, Leiden. En ambos sitios fue bien recibido en la comunidad de escritores, pensadores y artistas."
Si queréis leer más cómo las ciudades han sido catalizadores de ideas nuevas no os perdáis mi serie de artículos sobre el tema: Ley de Kleiber o que en las ciudades viven más personas innovadoras que en el campo .

Los tiranos políticos y religiosos intuyen el poder subversivo del intercambio de ideas, del flujo de información y de personas, por ello siempre han prohibido la libertad de expresión, de escritura (y de lectura) y de asociación. La blogosfera digital permite todo lo anterior de una forma más rápida y eficaz.

Un campus global incrementa no sólo la complejidad de las ideas sino la calidad de las mismas. (…) La luz del sol es el mejor desinfectante, y exponer una idea mala a la mirada crítica de otras mentes procura al menos una posibilidad de que se marchite y muera.

Así que aquí abajo tenéis vuestro espacio de comentarios, como en una República de las Letras digital, para que nos enriquezcamos mutuamente, como antaño ocurrió en blogosferas analógicas como la de la Atenas clásica, la Venecia del Renacimiento, las revolucionarias Boston y Filadelfia o las ciudades de los Países Bajos como Ámsterdam .

Posted: 09 Dec 2012 06:10 PM PST
Por: Sergio Parra
Fuente: Xatakaciencia

domingo, 20 de xaneiro de 2013

Convocada a 28ª edición do PREMIO MERLIN DE LITERATURA INFANTIL

Edicións Xerais de Galicia convoca a trixésima edición do PREMIO MERLÍN DE LITERATURA INFANTIL en lingua galega, dotado con 10000 euros, que se rexerá polas seguintes bases:

1ª. Poderán concorrer ao premio todos aqueles autores/as de calquera nacionalidade que presenten os seus orixinais en lingua galega, conforme á normativa vixente. Os textos presentados han ser inéditos e totalmente orixinais, non podendo ter sido comunicados, nin na súa totalidade, nin por partes, por ningún tipo de procedemento.

2ª. De cada orixinal presentaranse seis copias en papel, mecanografadas a dobre espazo e debidamente encadernadas, antes do día 8 abril de 2013 nos locais sociais de Edicións Xerais de Galicia, S.A., rúa Doutor Marañón, 12. 36211 Vigo.
 
3ª. Co orixinal, que deberá ser presentado baixo lema e sen ningún tipo de dato que identifique ao seu autor/a, achegarase, en sobre pechado, o nome completo, enderezo e teléfono do autor/a, así como o título da obra, indicando no sobre: Para o Premio Merlín
de Literatura Infantil.
 
4ª. O xurado estará composto por cinco membros, escollidos entre lectores e lectoras e unha secretaria con voz e sen voto en representación de Edicións Xerais de Galicia, S.A. O premio outorgarase por maioría de votos.
 
5ª. A composición do xurado darase a coñecer no mes de maio.
 
6ª. O xurado emitirá o seu fallo no curso da Festa Xerais que se celebrará o día 8 de xuño.
 
7ª. O premio poderá ser declarado deserto no caso de que o xurado así o estime e a decisión será inapelable.
 
8ª. Edicións Xerais de Galicia, S.A., que reserva os dereitos de edición sobre a novela premiada en todas as linguas, coa posibilidade de ceder tales dereitos a terceiros, poderá publicar esta sen limitación do número de exemplares nin de edicións. Os cinco mil primeiros exemplares vendidos estarán libres do pagamento de dereitos de autor/a.
O beneficiario/a do premio, que se compromete a renunciar expresamente a calquera pretensión sobre os devanditos dereitos, recibirá gratuitamente cincuenta exemplares da obra publicada.
 
9ª. Os orixinais non premiados poderán retirarse nos dous meses seguintes ao fallo. Os que non se retiren serán destruídos.
A participación nesta convocatoria requirirá a aceptación das normas contidas nas presentes bases e as decisións do xurado que se teña designado.

Vigo, xaneiro 2013

Baldras, o xigante - LECTURA INFANTIL

Baldras, o xigante
Iolanda Eiras
Ilustracións de Fran Bueno
Col. Merliño.
Ed. Xerais. Vigo, 2009

O día da festa na casa do avó de Simón apareceu á hora do xantar un home dacabalo dunha grande avestruz, con traxe e sombreiro, e sentou na cabeceira da mesa. O xigantón bebeu un vaso de viño e dixo que era o Chancho Colorao. Entón o pequeno Simón deulle unha puñada ao sombreiro, que deu unha reviravolta no ar e logo botouse a cantar, porque o avó de Simón dixo que era o sombreiro Chichiriteiro e saíu voando e cantando e Simón detrás del. Até que pousou no albo dun ciprés do cemiterio e pegou a tocar co con dunha fantástica trompeta sen trompeta, que lle dixo ao rapaz que se lle metera na cabeza pq fora moitos anos sombreiro dun trompetista, que un día o deixou abandonado nun gardarroupas e o CC, que pasaba por alí roubouno.

Conmovido, levouno Xulián para Vilapedra, onde todos os rapaces se fixeron amigos seus e a directora do coro pediulle que cantase nel, pois faltáballes unha voz como a súa. E dende entón Baldras, o xigante, quedou a vivir en Vilapedra para sempre.
 
O álbum acompáñase cun CD que contén o texto lido por rapaces con acompañamento musical.

36 páx.
18 x 20 cm.
ISBN    978-84-9782-977-9
Fonte: BLIX 

FAITE SOCIO DA BIBLIOTECA E LÉVAO PARA LER NA TÚA CASA

¿Quién inventó el sistema binario para las computadoras?

El sistema binario, como otros grandes inventos que usamos en la actualidad, no es obra de una sola persona. Podemos decir que el proyecto empezó por el año 1679 cuando Gottfried Wilhelm Leibniz mostró su "numeración diádica" con la cual todo número tenía la posibilidad de ser expresado mediante una serie formada por ceros y unos. Luego, varios aportes le dieron su aplicación práctica que hoy es imprescindible.
  
Sistema Binario
Representación del sistema binario
En el año 1847 el matemático inglés George Boole lo utilizó en ecuaciones algebraicas, estableciendo los fundamentos de los que sería la lógica de las computadoras.

Ya en el siglo XX, casi en forma simultánea, el francés R. Valvat y el alemán Konrad Zuse desarrollaron máquinas de calcular que se basaban en el empleo del sistema de numeración binario.

En el año 1941 Zuse creó el "el autómata digital de cálculo" Z3. Esta fue la primera computadora del mundo que tenía la capacidad de funcionar de acuerdo a un programa específico, la cual trabajaba en forma óptima.

Si bien normalmente utilizamos las computadoras y cualquier tecnología sin necesidad de saber cómo funciona realmente o la historia de su creación, es interesante saber quiénes son los responsables de aportes tan útiles para nuestra vida diaria y el avance de la cultura.

Enlace de interés:
George Boole: Progenitor de la Teoría de la Información. Más información sobre el comienzo de la informática y la importancia del desarrollo de las teorías lógicas y el sistema binario, enfocándose sobre todo en el aporte de George Boole. 

Fuente de imagen: uam.es.
Publicado por Leticia el 28 de abril de 2009
Fuente: Blogcurioso.com

sábado, 19 de xaneiro de 2013

Convocada a 30ª edición do PREMIO XERAIS DE NOVELA



Edicións Xerais de Galicia convoca a trixésima edición do PREMIO XERAIS DE NOVELA en lingua galega, dotado con 15.000 euros, que se rexerá polas seguintes bases:

1ª. Poderán concorrer ao premio todos aqueles autores/as de calquera nacionalidade que presenten os seus orixinais en lingua galega, conforme á normativa vixente. Os textos presentados han ser inéditos e totalmente orixinais, non podendo ter sido comunicados, nin na súa totalidade, nin por partes, por ningún tipo de procedemento.
 
2ª. De cada orixinal presentaranse seis copias en papel, mecanografadas a dobre espazo e debidamente encadernadas, antes do día 8 abril de 2013 nos locais sociais de Edicións Xerais de Galicia, S.A., rúa Doutor Marañón, 12. 36211 Vigo.
 
3ª. Co orixinal, que deberá ser presentado baixo lema e sen ningún tipo de dato que identifique ao seu autor/a, achegarase, en sobre pechado, o nome completo, enderezo e teléfono do autor/a, así como o título da obra, indicando no sobre: Para o Premio Xerais de Novela.
 
4ª. O xurado estará composto por cinco membros, escollidos entre lectores e lectoras e un secretario con voz e sen voto en representación de Edicións Xerais de Galicia, S.A. O premio outorgarase por maioría de votos.
 
5ª. A composición do xurado darase a coñecer no mes de maio.
 
6ª. O xurado emitirá o seu fallo no curso da Festa Xerais que se celebrará o día 8 de xuño.
 
7ª. O premio poderá ser declarado deserto no caso de que o xurado así o estime e a decisión será inapelable.
 
8ª. Edicións Xerais de Galicia, S.A., que reserva os dereitos de edición sobre a novela premiada en todas as linguas, coa posibilidade de ceder tales dereitos a terceiros, poderá publicar esta sen limitación do número de exemplares nin de edicións. Os cinco mil primeiros exemplares vendidos estarán libres do pagamento de dereitos de autor/a.
O beneficiario/a do premio, que se compromete a renunciar expresamente a calquera pretensión sobre os devanditos dereitos, recibirá gratuitamente cincuenta exemplares da obra publicada.

9ª. Os orixinais non premiados poderán retirarse nos dous meses seguintes ao fallo. Os que non se retiren serán destruídos.
A participación nesta convocatoria requirirá a aceptación das normas contidas nas presentes bases e as decisións do xurado que se teña designado.
Vigo, xaneiro 2013

Pinga de choiva - LECTURA INFANTIL

Pinga de choiva
Ilustracións de Daniel Díaz.
Col. Merliño.
Ed. Xerais. Vigo, 2009

Ao dragón Arco da Vella gústanlle moito as pingas de choiva, especialmente as que quedan, tímidas, no envés das follas despois de saír o sol.

Unha tarde de abril, Pinga Roseira saíu de compras e logo foi tomar un xeado coas amigas. Faláronlle do Arco da Vella, que cando as atravesa coa súa lanza de diamante fai as pingas brillar en mil cores. E contan que ao volver para a casa, el estaba agardándoa, disposto a bebela. Mais Pinga conseguiu refuxiarse na casa. Intentouno el despois disfrazado de mar, de río, de lago, de fonte ata que, cun disfrace de choiva e un paraugas de corazóns, logrou conquistala. Entón ela deulle un bico de calor e, antes de que a bebese, agarrada a un raio de sol, debuxou no ceo un longo Arco da Vella. Ao vela, o dragón converteuse nunha pinga de orballo. Dende entón, Pinga e Dragón xogan a beberse ata que chega a noite.

Álbum no que destaca o traballo de ilustración creando un clima onírico moi dinámico e suxestivo.

36 páx.
18 x 20 cm.
ISBN    978-84-9782-976-2

Fonte: BLIX

FAITE SOCIO DA BIBLIOTECA E LÉVAO PARA LER NA TÚA CASA
 

Citas de Grandes Educadores

Citas para reflexionar acerca do noso papel como educadores 

Fonte: Youtube 

venres, 18 de xaneiro de 2013

Dona Landra no Río Revolto - LECTURA INFANTIL

Dona Landra no Río Revolto
Alberto Varela Ferreiro
Ilustracións de Alberto Varela Ferreiro
Col. Merliño.
Ed. Xerais. Vigo, 2009

Como cada ano, a señora garza buscaba o seu recuncho favorito no río onde ía pasar o inverno. Aterrou sobre unha lavadora que alguén botara na auga e de súpeto viu saír dela unha masa verde e fedorenta que a deixou petrificada. Logo atopáronse con aquel monstro: detrás dunhas latas ferruxentas, Don Salmón, que subía río arriba dende o mar, e do susto fuxiu río abaixo; entre uns envases de plástico, a Troita, que se puxo verde con lunares brancos; nun pneumártico, a Lontra, que virou azul co susto; nun bocoi metálico, a Donicela, que quedou tesa como un pau; onda unha lata oxidada, a Lamprea, que tornou de cor violeta e entre a espuma amarela, o Parruliño.

A Libeliña, que andara a seguir o monstro no seu percorrido polo río, decidiu ir pedirlle axuda a Dona Landra. Esta díxolle ao monstro que se puxese debaixo da fervenza. Entón entre a auga limpa apareceu a amiga ra, liberada da porcallada fedorenta. E todos os habitantes do río gabaron a sabedoría de Dona Landra.

O álbum incorpora un interesante tratamento da ilustración dixitalizada como un valor engadido.

36 páx.
18 x 20 cm.
ISBN    978-84-9782-979-3

Fonte: BLIX

FAITE SOCIO DA BIBLIOTECA E LÉVAO PARA LER NA TÚA CASA

Los primeros alfabetos

Los pobladores de Ugarit (lugar que se encontraba cerca de Biblos, en la costa de Siria) fueron quienes establecieron un alfabeto para así representar los sentidos de su lengua y para poder plasmarlo usaron la escritura cuneiforme.
Los fenicios eran grandes marinos y mercaderes. Su actividad influyó mucho en la aparición de los alfabetos de los pueblos con los que comercializaban.

En excavaciones en Ugarit que se realizaron en el año 1929 dejaron al descubierto ejemplos de escritura que formaron un gran testimonio del origen del alfabeto.

Hacia el año 1400 aC existía un alfabeto cuneiforme y por el año 1200 aC se creó el primer alfabeto no cuneiforme. Por el año 800 aC apareció el alfabeto griego y con él la aparición de las vocales. Para adaptar el alfabeto a su lengua, los griegos convirtieron algunas consonantes fenicias en vocales, por ejemplo, tomaron algunas letras del arameo para crear otras vocales. Los griegos empezaron a usar las minúsculas, utilizándolas de manera rápida para poder escribir sobre los papiros. Sobre la piedra escribían en mayúscula.

Durante esta época también apareció el alfabeto romano, la escritura pasó a ser definitivamente de izquierda a derecha. Este alfabeto fue la base de todas las lenguas europeas occidentales. Las letras del alfabeto romano tuvieron pocos cambios en los últimos 2000 años. A pesar de eso muchas letras tienen diferentes sonidos en las lenguas de su origen.

Los primeros símbolos que se usaban para escribir se hacían hincando un tipo de punta cuadrada sobre la arcilla blanda. Esta técnica fue usada por casi todos los pueblos de la Mesopotamia desde el año 5000 aC.

El alfabeto cuneiforme contaba con 22 consonantes y un signo para separar las palabras. Los sonidos de las vocales se sobreentendían por el contexto. Luego se fueron incorporando otras técnicas para dibujar o grabar las letras por lo que cambió su forma y se empezaron a usar palotes como en la época cuneiforme.

La letra aleph o alph era original de donde deriva nuestra actual A. En fenicio su nombre significaba buey, quizás por el parecido del signo con la cabeza del animal.

La letra Alfa fue la primera vocal del alfabeto y deriva de la letra fenicia aleph.

El desarrollo y la difusión del alfabeto a través de los diferentes pueblos fue un proceso complejo que durante siglos produjo intercambios y transferencias. 

Publicado por Leticia el 31 de marzo de 2010

xoves, 17 de xaneiro de 2013

Consejos para mejorar la calidad de vida de aquellas personas que trabajan frente a la computadora

Hoy en día son muchísimas las personas que trabajan frente a la computadora lo cual trae aparejado ciertos problemas propios del trabajo. Debido a las largas jornadas laborales el cuerpo se tiene que adaptar a estar ese tiempo en la misma posición, lo cual no es saludable. Tanto como las personas que trabajan paradas como aquellas que lo hacen sentadas frente al monitor generan diversos trastornos en diferentes partes del cuerpo como por ejemplo la espalda, el cuello, articulaciones como la rodilla y el codo, la visión y aquellos que también exigen el oído generan problemas en este sentido.

Por eso a continuación compartiremos una serie de ejercicios que nos pueden ayudar para que nuestro trabajo no vaya en contra de nuestro cuerpo:
Para no cansar tanto el cuello basta con dejar caer la cabeza lentamente y volverla a levantar a la misma velocidad, luego mirar hacia un lado y hacia otro y finalmente hacer un semicírculo y un círculo entero con el mentón. Repetir cada movimiento unas cinco veces al día y lo que es muy importante nunca forzar ninguna posición sino todo lo contrario.

Con los hombros resulta positivo levantarlos para luego dejarlos caer y luego hacer círculos con los mismos.

Para relajar la zona lumbar basta con apoyarse contra la pared y llevar la rodilla al pecho y empujar con los dos brazos la misma rodilla para hacer presión.

Para la elongación de puños estiramos el brazo y con la mano contraria agarramos la palma de la mano contraria del brazo previamente estirado moviéndola para arriba y para abajo.

En cuanto al ejercicio y la estimulación sanguínea tanto de manos como de pies basta con pararse en punta de talones y de pies, cerrar y abrir las manos con movimientos homogéneos y estirar los miembros superiores de arriba hacia abajo.

Muchas veces pasa que cuando nos levantamos de la silla luego de estar mucho rato sentados "las piernas se nos duermen" y para ello es imprescindible previo a levantarnos levantar las piernas y mover los pies en forma circular.

Y por último creo importante remarcar que si nos proponemos hacer cualquiera de estos ejercicios hay que estar mínimo 8 segundos realizándolo ya que de lo contrario no le damos tiempo al músculo para despertarse, por decirlo de alguna forma y recordar que es aconsejable cambiar de posición de tanto en tanto.

Fuente de la imagen: trastornosposturales.blogspot.com
Publicado por Ana Laura el 31 de agosto de 2010
 

Quero ser Presidente - LECTURA ADULTOS

QUERO SER PRESIDENTE
Claves da comunicación electoral
Rúas Araujo, Xosé

Alvarellos Editora
1ª Edición, Febreiro 2008
Colección: Oeste [Ensaio y Divulgación]


TODO SOBRE AS CAMPAÑAS ELECTORAIS, OS CANDIDATOS E AS SÚAS ESTRATEXIAS

Xosé Rúas utiliza neste libro a súa dilatada traxectoria como xornalista, columnista, profesor, investigador universitario e asesor de comunicación política, para achegarnos, nun ton didáctico e ameno, enriquecido por constantes anécdotas e notas de humor, as claves teóricas e técnicas da propaganda e do marketing electoral. Escrito por un experto teórico e profesional galego de referencia, Quero ser presidente. Claves da comunicación electoral ha marcar un antes e un despois nas estratexias electorais empregadas no noso país.

Resultará imprescindible e mesmo revelador para calquera especialista ou curioso por coñecer un pouco máis o apaixonante mundo que se agocha detrás de cada campaña electoral.

A OPINIÓN DOS EXPERTOS
“O libro de Xosé Rúas está cheo de intelixencia práctica e ha ser unha lectura obrigada para calquera que guste do máxico mundo electoral, onde flúen os intereses e os soños, a democracia e o desexo. Unha boa entrega á bibliografía galega sobre comunicación política e unha proposta de debate sobre os procesos electorais e todo o que vai con eles”.
Fermín Bouza Catedrático de Opinión Pública da Universidad Complutense de Madrid (UCM)

“Descubre unha dimensión descoñecida da política e das campañas electorais que todo votante debería coñecer”.

Pere Oriol Costa Catedrático de Comunicación Política da Universitat Autónoma de Barcelona (UAB) 

“Directas, divertidas, útiles, reais e prácticas, creo que estas Claves de Xosé Rúas constitúen agora o máis actualizado consello para candidatos que queren gañar”. 

13 x 23 cm.
ISBN:  978-84-89323-22-3
Páxinas: 198
Idioma: Galego
Encadernación: Tapa branda con lapelas, plastificada


FAITE SOCIO DA BIBLIOTECA E LÉVAO PARA LER NA TÚA CASA

Galaxia conmemora cun novo blog o centenario do nacemento de Fernández del Riego


Comezamos 2013, dende o punto de vista cultural e histórico, coa conmemoración do que sen lugar a dúbidas foi un dos galegos que máis contribuíu no pasado século a que a identidade do país perdurara e fose recoñecida, polos de fóra e por nós mesmos. Falamos de Francisco Fernández del Riego, escritor e académico que, por camiños indirectos pero certeiros, consolidou, antes da chegada das redes, este emprego das redes á maneira dos foros tradicionais da cultura galega. Para celebrar esta e outras cuestións relativas á súa figura, a Editorial Galaxia vén de pór en marcha un blog específico sobre o centenario do seu nacemento. Nel, entre outras cousas (achegas e referencias á súa persoa e traxectoria, ao que representa o seu legado), irase recollendo toda a información que xeren os actos de homenaxe.

Sinalar ademais que o caderno conmemora tamén os 50 anos da primeira convocatoria dunha celebración que colle moi de preto a Fernández del Riego: o Día das Letras Galegas. De feito, este festexo veu da man de tres persoeiros ben concreto da nosa cultura: Manuel Gómez Román, Xesús Ferro Couselo e Francisco Fernández del Riego. Para comezar, o blog estréase con tres achegamos ao intelectual homenaxeado da man de Malores Villanueva, o propio Fernández del Riego (
A nenez nunha pequena vila) e Víctor Freixanes.

martes 8 de xaneiro do 2013, por Fernando Sarasqueta
Fonte: 
 

mércores, 16 de xaneiro de 2013

Estar demasiado informado es malo para dormir bien

La sobreinformación es la causante del «síndrome de fatiga informativa», que puede repercutir en la calidad y en la cantidad de sueño

Informados pero insomnes. La sobreinformación, causante del «síndrome de fatiga informativa» puede repercutir en la calidad y en la cantidad de sueño, explica el doctor Eduard Estivill,. Es más, el responsable de la Unidad de Alteraciones del Sueño del Instituto Dexeus de Barcelona, aclara que «las informaciones negativas provocan todavía más preocupación y aumentan la tensión mental.

Estivill descubridor de esta curiosa enfermedad, explica que el síndrome de fatiga informativa es simplemente «el efecto negativo que tiene la sobreinformación para nuestro cerebro».

Informar es básico y el verdadero problema no es el tipo de noticias que se dan por los medios si no la sobrecarga que se crea.

«Lógicamente, las consecuencias principales en este estado de tensión continua que podemos padecer durante el día «con la repercusión posterior en las horas de sueño», resume.

El también autor de «Que no te hagan perder el sueño», explica que nadie es inmune a este síndrome y que incluso niños y adolescentes pueden llegar a sufrirlo.

Estivill tiene una cura y es «filtrar la información. No exponerse continuamente a cualquier noticia, especialmente si el destinatario es un menor, ya que en los adultos es más difícil de prevenir porque llega por todos los medios, sobre todo las redes sociales.

Aunque todos estamos expuestos a la sobreinformación del día a día, no todo el mundo padece las consecuencias. Hay personas que llevan mejor el estrés y el cúmulo de información y personas que lo llevan peor.

El síndrome de fatiga informativa no cuenta, en palabras de este experto, con un «diagnóstico reconocido» en los manuales médicos pero asegura que la situación existe, que es simplemente una consecuencia de la vida actual, explica.

La necesidad de saber usar las redes sociales

Por otra parte, este experto considera que las redes sociales son muy útiles pero hace falta saber utilizarlas. Por ejemplo, 3 horas antes de meterse a la cama es recomendable apagar el móvil, desconectar las redes sociales y no consultar internet. «Es una actitud positiva que nos pueda ayudar a conciliar mejor el sueño».

Es fácil de decir pero difícil de hacer, pero aún así no nos queda otro remedio. «El cerebro necesita desconectar para poder dormir», argumenta el doctor.

Estivill cree que los medios de comunicación son solo en parte, lo s culpables de esta situación. «El problema es esta sociedad en la que nos ha tocado vivir: «todo deprisa, sin pausa, sin tiempo para nosotros, siempre expuestos a cumplir expectativas».

ep@ABC_Es / madrid
Día 08/12/2012 - 21.02h
Fuente: ABC.es

BUSCAR NO BLOG


gadgets para blogger