E para este mes de medo, meigas, vampiros..., lecturas terroríficas para os cativos da casa

E para este mes de medo, meigas, vampiros..., lecturas terroríficas para os cativos da casa

NOVEDADES DE LECTURA PARA LOS PEQUES

NOVEDADES DE LECTURA PARA LOS PEQUES

NOVEDADES DE LECTURA PARA ADULTOS

NOVEDADES DE LECTURA PARA ADULTOS

domingo, 19 de xaneiro de 2020

"O CAMPAMENTO LIÓN" - Accésit categoría B: 3º e 4º de Primaria - "II CERTAME DE RELATO CURTO DE PAZOS DE BORBÉN"

Participantes e premiados Categoría B: 3º e 4º de Primaria
Relato galardoado cun Accésit da Categoría B: 3º e 4º de Primaria.

"O CAMPAMENTO LIÓN" de XUDIT ESCUDERO MÍGUEZ - 8 anos - 3º de Primaria.
Ola eu chámome Sara e teño 10 anos.
Vos non sabedes pero teño unha familia moiiiiiiii longa.
Miña nai chámase Raquel e é unha muller moi ocupada; meu pai chámase Miguel e tamén é un home moi ocupado; miña avóa materna chámase Lola e tamén está moi ocupada coas cebolas e as patacas.
E non vos vou meter nun roolo decíndovos os nomes de toda a miña familia, empecemos.
Eu todos os verás vou a algún campamento "ainda que non me gusta ir", pero naquel ano tan aburrido no verán solo faltaba a diversión.
Estaba ilusionadísima porque neste ano irei ao campamento de Lión no que aquel campamento había concursos, actividades, xogos e moitas cousas máis super divertidas.
Cando metín no coche para marchar e chegar rapidísimo ao campamento, notei que me faltaba algo moi importante para min, e era o meu teléfono. Nese teléfono teño moitísimas imaxes de compañeiras de outros colexios que boto moitísimo de menos.
Pois bueno sigamos, todo o viaxe fora tan aburrido eu sabía que no final da carretera xa estaba o campamento e que o pasaría xenial. Baixei do coche e nun cartel moi grande puña: "O CAMPAMENTO LIÓN".
A presentación era moi boa e moi divertida, pero no momento que meus pais marcharon porque como xa vos dixen son dúas persoas moi ocupadas. Ao entrar sentín que era a única que mandaba alí, non había ninguyén solo había un corredor moi largo cheo de árbores e arbustos.
Fun camiñando polo corredor e a medida que avanzaba escoitaba máis barullo, por fin cheguei alí e no medio dos rapaces todos había un que estaba chorando, e fun alí a preguntarlle que lle pasaba, e él díxome:
-Ola non me pasa nada solo que meus pais deixaronme aquí e ninguén quere estar conmigo-.
E eu contestei:
-Pero se queres euu podo estar contigo-.
O rapaz foise encariñando e encariñando conmigo, ata que chegou o momento e que tuben que marchar do campamento e eu sabía que saía de ahí con un gran amigo.
En resumen, que foron as miñas mellores vacacións da miña vida.

Ningún comentario:

Publicar un comentario

Grazas polo teu comentario e por compartir a túa experiencia.
A túa participación axúdanos a mellorar.

BUSCAR NO BLOG


gadgets para blogger