E para este mes de medo, meigas, vampiros..., lecturas terroríficas para os cativos da casa

E para este mes de medo, meigas, vampiros..., lecturas terroríficas para os cativos da casa

NOVEDADES DE LECTURA PARA LOS PEQUES

NOVEDADES DE LECTURA PARA LOS PEQUES

NOVEDADES DE LECTURA PARA ADULTOS

NOVEDADES DE LECTURA PARA ADULTOS

xoves, 4 de abril de 2013

Pesadelo no tren Chocolate - LITERATURA INFANTIL

Pesadelo no tren Chocolate
Fina Casalderrey
Ilustracións de Patricia Castelao
Col. Árbore, 166. Ed. Galaxia. Vigo, 2009
A partir dos 10 anos 

Mentres os irmáns xemelgos Iria e Liño agardan a chegada do tren Chocolate (que eles chaman así pola súa cor marrón), emocionados porque van facer por primeira vez unha viaxe sós, o avó Manuel comenta preocupado que non lle gusta como brúa o tren, como queixándose. Ao avó gústalle adiviñar o que vai ocorrer, como cando ao peteirarse as plumas as galiñas insistentemente atinou coa tormenta do día seguinte. Antes era revisor do tren e atopara xentes sorprendentes ao pedir os billetes, unha delas a avoa: desde o día que lle pediu o billete comezaron a viaxe da vida xuntos. Agora é Xefe de Estación en León, de onde saen eles de regreso a Vigo, xunto aos seus pais. E sós.

O avó pídelle que coide deles ao revisor, Anselmo, que os mete nun compartimento xunto a un ancián cego moi serio, inquietante, cunha longa barba branca que mesmo lle tapa a boca, mascando chicle de menta. As súas mans son moi delgadas, coa uña do dedo meñique de cor violeta, case negra. Viaxa acompañado dun can e unha pega, á que Iria faille monadas. O cego libéraa e ponse a peteirar na orella da nena, danándoa, volvendo logo para o ombreiro do amo. Iria sente medo, mais logo adormenta e soña que o ancián come un bocadillo cunha rata viva, comezando a dar paus de cego por todo o compartimento. Cando esperta do seu pesadelo, coa orella sangrando, diríxese ao baño para mirar a ferida. Pero non chega alá, porque vendo á xente durmir nos compartimentos con posturas moi raras coma se estivesen todos hipnotizados, pensa que algo moi estraño está a ocorrer no tren. E cóntalle a Liño o seu asombro e a sospeita de que os outros viaxeiros están mortos e o cego é o malvado pirata Barbanegra. Ademais, o can, Argos, está ateigado de pulgas.

Nunha parada, o cego sae coa pegada e volve abafado. Pouco despois, comezan a ouvirse as queixas dos pasaxeiros, aos que lles roubaron as xoias mentres durmían. Tamén Iria bota en falta o pendente da orella. E cando aparece o revisor contando que debe de ir no tren o ladrón camaleónico, que utiliza moitos disfraces e debeu botar un gas que fixo durmir a todos os viaxeiros do vagón, o cego di que ninguén saíu do seu compartimento. Os rapaces, asustados, non dixeron nin chío.

Auséntase logo o cego, botando un gas que dorme aos irmáns, aínda que antes poden ver como alguén guinda roupa e outros obxectos fóra do tren. Cando volven en si, alí segue o can e unha moza fermosa con mochila que lles ofrece chicle de menta e ten o dedo meñique coa uña violeta, case negra, co que aparta dous pelos brancos que lle colgan do nariz...

99 páx
20 x 13 cm.
ISBN 978-84-9865-235-2

Fonte: BLIX

FAITE SOCIO DA BIBLIOTECA
E
LÉVAO PARA LER NA TÚA CASA

Ningún comentario:

Publicar un comentario

Grazas polo teu comentario e por compartir a túa experiencia.
A túa participación axúdanos a mellorar.

BUSCAR NO BLOG


gadgets para blogger